31-03-2008 14:17

Bu travmanın bir adı olmalı

Serdar hocam, 
Siteniz ,savaşın ne kadar vahşice bir olgu olduğunu göstermek ve cocuklukta yaşananların insan gelişiminde olumlu veya olumsuz ne denli izler bıraktığını görmek açısından gerçekten çok yalın, gerçekçi ve samimi anlatımınızla mükemmel olmuş.. Bu satırları okuyunca sizi ne kadar iyi anladığımı hissettim.Çocukluğunuzda yaşadığınız ve sizde çok derin izler bırakan bir dönemi unutmanız mümkün değil..Benim hala yaşadığım ev ve içine sakladığımı düşündüğüm ardiye odası rüyalarıma girer ve ağlayarak uyanırım.Bunları sizinle bugün konuştuk..Hatta kolej öğrencilerimle kısa metraj bir film çalışması yapmama neden oldu bu özlem,size mutlaka ulaştıracağım o filmi..Çocuklarınıza anlattığınız bir masal değildi,tamamen gerçekti ama çocukken bunu algılama ile olgunlaştıktan sonraki algılama çok farklıdır bence..bilmem size olur mu bu;çocukluğunuzla ilgili anılarınızı veya o ortama ait birşeyleri anarken veya anlatırken diğerlerinin anlıyamayacağı veya onlara anlatmada güçlük çekeceğiniz bir KOKU ,bir RENK ( sarı saman rengi, yaz kokusu v.s) hissedersiniz..demek istediğim,cocukken bunları birebir yaşarsınız, aradan zaman geçip de hatırladığınızda veya oraya gittiğinizde o anılara birşeyler ekleyerek gidersiniz..artık herşey eskisi gibi değildir ama siz onları eskisi gibi hatırlamak istersiniz..oysa zaman da onlara birşeyler katmıştır..Hiç kimse sizin hissettiğiniz, sizin algıladığınız gibi algılayamaz..onları diğerlerine aktarmak o kadar da kolay değil..Çünkü onları siz yaşadınız, onlardan sizin hissettiklerinizin aynısını yaşamalarını bekleyemezsiniz..Baksanıza siz bile yabancı olmuşsunuz bazı şeylere; yollar kısalmış, evler küçülmüş..! 
Serdar hocam elinize ve yüreğinize sağlık.. 
leyla biçer

Ziyaretçi